به قلم زیبای شاعرامریکایی*رابرت فراست*

باران به باد گفت:
«تو پیش بران و من تیرباران میکنم»
و هردو باغچه باغ

را چنان کوبیدند
که گلها به زانو در آمدند،
و خسته و کوفته فرو خفتند.
گرچه نمردند.

من می دانم که گل ها چه

احساسی داشتند.