بیتی بسی زیبا از سعدی شیراز ....

به نام خدایی که دلها پروانه اوست

سلام! به کلبه ادبی " حرف دل " خوش آمدید

" چه زیبا می شد اگر صمیمیت
همیشه در دلها یادگاری می ماند...

************************

زندگی درک همین اکنون است
زندگی شوق رسیدن به همان فردایی ست
که نخواهد آمد

تو نه در دیروزیی ، و نه در فردایی
ظرف امروز پر از بودن توست
شاید این خنده که امروز ، دریغش کردی ...
آخرین فرصت همراهی با اميد است

زندگی شاید آن لبخندی ست که دریغش کردیم
زندگی زمزمه ی پاک حیات است میان دو سکوت
زندگی خاطره ی آمدن و رفتن ماست....

زنده یاد: فریدون مشیری

******************