زمان بیهوده می گردد
به گرد باد گمراهی
جهان گم شد در انبوه
خداوندان خودخواهی
توای محبوب زیبایی!
خدایی کن
خدایی کن
خدایی !
به قلم بسی زیبای
شاعر ...
زری مینویی
تلخ می گذرد روزگار
اما بهاری می رسد از راه
من یاد گرفتم
امید رو در دلم
همیشه روشن نگه دارم
حتی در سخت ترین
روزهای زندگی
چرا که می دانم
بعد هر زمستون طولانی و سرد
بهاری در راه هست .
برچسب:
نویسنده: سارا اکبری