
در دیدگاه من
دریاست آسمان
و ندارد کرانهای
جز بینشانگی -
از ساحلش نبوده
خِرد را نشانهای
گفتم شبی به خویش :
این آسمان پیر
بحریست بیکرانه
ولی چشم من مدام
دنبال ناخداست ؛
پس ناخدا کجاست ؟
در گوش من چکید
صدایی که نرم گفت :
دریاست آسمان و در
آن ناخدا ، "خداست"
برچسب:
نویسنده: سارا اکبری